Hartverwarmende pianokunst door Thomas Beijer

De Steinway concertvleugel op de vloer van de Grote Zaal en de stoelen van het publiek in een krans eromheen. Het lentelicht dat door de prachtige glas-in-lood-vensters de zaal verwarmt. Een huiskamersfeer kortom. Voeg daarbij een pianist met het voorkomen en de passie van een zuiderling en ziedaar de ingrediënten voor een prachtige middag Spaanse muziek in De Vereeniging, even intiem als gepassioneerd.

Pianist Thomas Beijer draagt de Spaanse muziek al jarenlang een warm hart toe. In april 2012 gaf hij in de Kleine Zaal van De Vereeniging een concert met onder andere muziek van Manuel de Falla, Isaac Albéniz en Enrique Granados. Al in november van dat jaar kwam hij in diezelfde zaal terug voor het Vriendenconcert en klonk er opnieuw muziek van De Falla en Albéniz. In 2014 verscheen zijn CD Canción y Danza Piano Music from Spain, waarna hij door het hele land reisde met zijn optredens getiteld Canción y Danza.

Op zondagmiddag 28 april was Thomas terug in Nijmegen, voor het lenteconcert van de Vrienden van De Vereeniging. Voor een aandachtig luisterend gehoor van pakweg 250 muziekliefhebbers speelde hij van componist Isaac Albéniz de twaalfdelige cyclus Iberia – volgens Thomas: Dé Iberia! –, waarmee Albéniz de luisteraar op een anderhalf uur durende reis voert langs volkswijken, kuststeden en streken in voornamelijk Andalusië, de streek waaraan de componist zelf zijn hart had verpand. Kenners weten dat een uitvoering van Iberia een ware tour de force is, vanwege de vaak extreme moeilijkheidsgraad in combinatie met de lengte van de integrale cyclus. De concertgangers van zondag de 28e weten dat nu ook, want ze waren getuige van een uitvoering waarbij de pianist soms halsbrekende toeren moest uithalen om Albéniz’ muziek precies zo te spelen als de componist het in de partituur had genoteerd. Van Arthur Rubinstein is bekend dat hij noten wegliet in Iberia, omdat hij het anders niet voor elkaar kreeg de muziek uit te voeren. Niets daarvan bij Thomas Beijer, die met veel passie en toewijding elke noot speelde die er geschreven stond. En daarmee het publiek niet alleen een prachtige muzikale middag bezorgde maar ook deelgenoot maakte van een indrukwekkende ervaring. Na uitbundig applaus voor zijn meesterlijke vertolking van Iberia sloot Thomas Beijer af met het bijna introverte El Secreto van de Catalaanse componist Federico Mompou, als om te zeggen: zo kan Spanje óók klinken. Laten we hopen dat we hem in de toekomst opnieuw mogen verwelkomen, tijdens een volgende etappe van zijn Spaanse reis!

 

 

Thomas Beijer speelt Albéniz’ Iberia

Thomas BeijerPianist Thomas Beijer trad al eerder in onze serie op en komt op herhaling op zondag 28 april 2019. Hij zal in het concert een huzarenstukje verrichten door de complete Suite Iberia van de Spaanse componist Isaac Albéniz te spelen. Dit is van begin tot eind kleurrijke muziek, boordevol Spaans temperament. Vanwege de soms extreme virtuositeit is een uitvoering van de integrale Suite Iberia een zeldzaamheid, dus mis deze kans niet!

PROGRAMMA

Isaac Albéniz (1860-1909)

Iberia Suite (integrale uitvoering)

Boek I    Evocación–El Puerto–El Corpus Christi en Sevilla

Boek II   Rondeña–Almería–Triana

 — Pauze —

Boek III  El Albaicín–El Polo–Lavapiés

Boek IV  Málaga–Jerez–Eritaña

Vriendenconcert Furore Blaaskwintet

 

Zondag 2 december 2018, Kleine zaal
Aanvangstijd 12:30 uur

Programma
Samuel Barber – Summer Music
Peteris Vasks – Music for a deceased friend
Franz Danzi- Kwintet in g, op. 56 nr. 2
Paul Hindemith – Kleine Kammermusik
Jean Françaix – Kwintet nr. 1

Wie zijn wij?
Het FuroreBlaaskwintet is een jong en enthousiast muzikaal ensemble dat elkaarheeft leren kennen tijdens hun studie aan het KoninklijkConservatorium Den Haag en Codarts Rotterdam. Deze vijf blazers,sommigen nog in opleiding en anderen al afgestudeerd, wijden zichvol overgave aan de kamermuziek.

Furore speelt regelmatig op diverse podia door het heleland, was meerdere malen live te horen op radio 4 in de programma’s Opiumen Zomeravondconcert en ook was er een glimp van ze op te vangen optelevisie: in het programma Maestro (2016) werkten zij mee aande coachings-trajecten van o.a. winnares Leona Philippo.In april 2017 nam Furore als één van 23 jonge professionele kwintettendeel aan het prestigieuze, internationale kamermuziekconcours in Lyon(FR). 18 oktober 2017 debuteerden ze in de Kleine Zaal van hetConcertgebouw Amsterdam.

Kijk hier voor meer informatie.

Voorjaarsconcert ‘100 jaar na Claude Debussy (1862-1918)’

Informatie over programma en kaartverkoop via: www.stadsschouwburgendevereeniging.nl Tel. kassa (in Stadsschouwburg): 024 – 322 11 00 (ma-vr 09:30-17:30, za 11:00-16:00)

Op 8 april 2018 klinkt muziek van Debussy in drie concerten in de Kleine Zaal van Concertgebouw De Vereeniging. ’s Ochtends om 11:00 uur trappen leerlingen van privédocenten en van De Lindenberg af met pianowerken. Sebastiaan Oosthout zal met enkele van zijn leerlingen ook quatre mains spelen. Daarnaast zal Femke Hulsman, nadat zij als pianist is opgetreden, ook twee van Debussy’s liederen zingen. ’s Middags om 14:00 uur spelen de pianisten Nata Tsvereli en Paul Komen een programma geheel gewijd aan Debussy’s Images: de bundels voor piano solo Images I en Images II, en na de pauze een transcriptie voor piano quatre mains van Debussy’s Images pour Orchestre. Als de uitvoering van deze transcriptie al geen Nederlandse première is, dan toch zeker een zeldzame kans om deze prachtige muziek in een versie voor twee pianisten te kunnen beluisteren. Van 15:30-16:30 uur wordt een ‘grote pauze’ ingevuld door Stadsschouwburg & De Vereeniging, met Franse kaas en wijn in het restaurant van De Vereeniging. Deze muzikale dag wordt afgesloten met het concert van 16:30 uur, waarin kamermuziek zal klinken. Musici van het Ensemble Lumaka brengen een programma dat is samengesteld rondom Debussy’s Sonate voor fluit, altviool en harp. Debussy’s vernieuwingen inspireerden vanzelfsprekend andere componisten. In dit slotconcert klinken naast twee werken van Debussy ook werken van Dubois, Smit en Takemitsu voor de combinatie fluit, altviool en harp. Dit concert heeft geen pauze en duurt tot 17:30 uur.

Volgens Pierre Boulez nam de moderne muziek in 1894 een aanvang met de eerste uitvoering van Claude Debussy’s Prélude à l’après-midi d’un faune. Na de première van de opera Pelléas et Mélisande in 1902 was Debussy’s naam als vernieuwend componist definitief gevestigd. Daarna componeerde hij verschillende andere meesterwerken, waarbij hij ervoor oppaste zichzelf te herhalen en steeds op zoek was naar vernieuwingen. Debussy besefte heel goed dat hij zijn vernieuwingen op alle fronten tegelijkertijd moest doorvoeren, wilde hij voorkomen dat zijn ideeën zouden stranden als louter interessante experimenten. Dus dat deed hij: Debussy veranderde vorm, frasering, harmonie en instrumentatie van de muziek simultaan. Geen grote kunst zonder durf.

Daarbij werd Debussy in grote mate geïnspireerd door beeldende kunst, poëzie, literatuur en de natuur. Deze beïnvloeding is terug te vinden in de titels van veel van zijn werken. De interpretatie van die werken heeft tot veel discussie geleid: begrijpelijkerwijs kan worden gedacht dat Debussy ook daadwerkelijk iets bepaalds wilde uitdrukken of weergeven – bijvoorbeeld de zee in het orkestwerk La Mer – maar zelf benadrukte hij dat het enkel om inspiratiebronnen ging, en dat het kunstwerk als resultaat door iedere luisteraar verschillend geïnterpreteerd wordt, dus een bepaald onderwerp niet definitief kan uitdrukken. Hij ontkende dan ook stellig een ‘impressionist’ te zijn, een etiket dat hem vaak opgeplakt werd. Dit was voor Debussy temeer een serieuze zaak, omdat impressionisme door velen met vaagheid geassocieerd werd, terwijl hij in zijn partituren juist heel precieze speel- en interpretatieaanwijzingen gaf om zijn bedoelingen duidelijk te maken. De bijzondere klanken en nuances, juist zo kenmerkend voor zijn muziek, kunnen wegvallen bij een te vrije omgang met het muzikale materiaal. Dat Debussy erg kritisch was op de uitvoerders van zijn muziek is dan ook volkomen begrijpelijk.

Toen Debussy overleed in 1918, dit jaar precies een eeuw geleden, was er een indrukwekkende hoeveelheid prachtige muziek uit zijn pen gevloeid. Dit ondanks het feit dat hij vaak een trage werker wordt genoemd. Hij schreef veel pianomuziek, vanaf zijn eerste tot zijn laatste jaren als componist, enkele grote orkestwerken, één opera en veel liederen. De kamermuziek was er bijna stiefmoederlijk vanaf gekomen als hij niet aan het eind van zijn leven drie kamermuzieksonates had toegevoegd aan zijn œuvre. Deze late meesterwerken waren een welkome aanvulling op zijn bekende strijkkwartet uit 1893.